Mensen en kunst

Als je je als mens in zaken en kunst begeeft, wat is dan het eerste opvallende verschil? Na enige onthutsende ervaringen gedurende de afgelopen week is mijn conclusie: kunst is veel duurder. Hoe kan dat nou? Als ik gemakshalve maar even zaken definieer als op de vrije markt verkrijgbare goederen dan weten we allemaal dat de kunsten worden gesubsidieerd en de zaken niet. Kunst zou dus goedkoop moeten zijn maar dat is niet zo. Mijn vrouw en ik namen mijn moeder mee voor een dagje uit naar Amsterdam met als vage doelstelling wat musea eens even langs lopen. Op weg naar het Van Gogh museum voor de tentoonstelling Rembrandt en Caravaggio kwamen we langs de Nieuwe Kerk, waar een Indonesië-tentoonstelling werd gehouden. Even rondneuzen? Ehh… 12,50 per persoon = 37,50 euro voor wat rondneuzen, dat sloegen we maar even over, want we wilden ook nog ergens lunchen. Wel aldaar bij de deur even de Uitkrant opgepikt, waarin wij konden vaststellen dat het geplande bezoekje aan het Van Gogh ons op 3 x 20 = 60 euro kwam te staan. Kreun, je mag het niet meer zeggen maar dat is wel 132 gulden. Als je er geen dure fles wijn bij neemt kan je daar al bijna met drie man van uit eten gaan. Het werd uiteindelijk wat knus gewandel en gewinkel plus een mooi bezoek aan het Stedelijk Museum in het tijdelijke onderkomen bij het Centraal Station. Entree 9 euro, te doen, maar mag ik u erop wijzen dat in Engeland alle musea gratis zijn? Gedurende een weekend Londen vorig jaar heb ik een heel dozijn musea met plezier afgelopen. Zonder faillissement want ik was aan het vliegticket plus hotel al meer dan genoeg kwijt.

Jaja, in Nederland is er een museumkaart, dat zal wel, maar voor zaken heb je doorgaans helemaal geen kaart nodig en bovendien, je kunt wel aan de gang blijven. Uw portemonnee puilt toch ook al uit van de pasjes en voordeelkaarten? Ook voor de incidentele en impulsieve bezoeker zou kunst betaalbaar moeten blijven. De geroutineerde seizoenskaarthouders en een-jaar-van-tevoren-bestellers zijn vaak nog de wat hoger opgeleide en meerverdienende kunstliefhebbers, die zo’n korting nou net helemaal niet nodig hebben.

Volgende poging: Tommy Emanuel, kent U die? Een van de meeste fantastische gitaristen ter wereld die er ook een geweldig onderhoudende live-show van maakt. Zeer aan te bevelen, ik heb er al een dvd van, maar een keertje live zou ook leuk zijn. Van zijn 21 concerten was er slechts één hier in de buurt (Leeuwarden) maar toen kon ik niet. Door slim te combineren met een ander bezoek in het Westen kunnen we nog naar Zaandam. Bestellen alleen via internet met creditkaart. Toegang 20 euro plus reservering wordt 26,50 per persoon. Maal twee = 53 euro plus half uur ernaartoe rijden plus parkeergarage plus een koffie zitten we zo met zijn tweeën weer op 65 euro ofwel 143 gulden. Kreun, we huren wel een video en blijven op de bank zitten.

Dichterbij huis dan maar! Misschien Moya Brennan & Band in de Oosterpoort, ook alweer 25,50 plus een paar consumptiemuntjes, die zoals iedereen weet daar ook aardig aan de prijs zijn. En was u ook al eens op het Noorderzon festival? Daar moet je met een gezin ook verdomd uitkijken. Gewoon alleen maar rondlopen en wat drinken is prima, maar zeker voor de hoofdattracties zijn de kaartjes ook aan de prijs. Wij hebben het er wel eens over gehad toen we na afloop alles optellend weer thuis zaten. Onze conclusie was dat het voor de minder bedeelden gewoon helemaal niet te doen is. En dat klopt ook wel als je daar een beetje rondkijkt. Het is niet bepaald Jan met de pet die daar zit.

Bent u nog niet overtuigd? Mijn huis hangt vol posters in HEMA-lijsten want voor minder dan 1000 euro koop je geen fatsoenlijk schilderij. Hele VINEX-wijken zijn behangen met IKEA-reproducties want kunst is onbetaalbaar. De financiële drempel om aan de grijze massa te ontsnappen is gewoon te hoog. Juist het genieten en bezitten van kunst is bij uitstek de mogelijkheid om je nog een beetje individu te voelen, maar we worden gewoon met grof geweld in ons geprefabriceerde bestaan opgesloten. Wij blijven vanavond thuis. Na afloop van het huurfilmpje hebben we nog even een goed gesprek onder het genot van een glaasje wijn met uitzicht op onze ingelijste foto van een walvis.