De grote man uit Limburg

Ik heb de lege stoelen in de kleine zaal van de Oosterpoort gisteravond horen kreunen van verontwaardiging. Zeker 100 mensen hadden nog extra getuige kunnen zijn van het fenomenale optreden van Gé Reinders, de coming man uit het Zuiden. "Ja, je zit drie uur in de auto, maar dan krijg je ook wat" grapte Gé, die afgezien van die stoelen niets te klagen had, want de zaal lag aan zijn voeten. Fanatieke fans, niet in de laatste plaats de hier in het Noorden verdwaalde zuiderlingen, zongen bijna alles mee en riepen voortdurend om verzoeknummers. Reinders was zichtbaar verbaasd over zijn tot in Groningen doorsijpelende roem, maar daar zal hij binnenkort nog wel meer van mee gaan maken. "Waar blijft de Edison voor deze bijzondere muzikant" las ik laatst al in een recensie, het liedje "blaosmuziek" levert eindelijk wat landelijke radiobekendheid op, het kan niet uitblijven, deze man komt binnen afzienbare tijd daar terecht waar hij thuishoort: de absolute top van Nederland. Niet alleen heeft zijn muziek een allure en diepgang die je bij geen enkele andere artiest aantreft, die zich in zijn eigen streektaal specialiseert, ook zijn teksten gaan veel verder dan Limburgse nostalgia voor het thuisfront. Sterker nog, zijn onderwerpen zijn nauwelijks streekgebonden en spreken tot het hart van iedereen. Natuurlijk heb ik niet alles kunnen verstaan (overigens nog meer dan doorgaans bij vrijwel elke engelstalige act) maar dat geeft niet. De sfeer komt intens over, in vrijwel elk liedje zet Reinders op goed gekozen gitaaraccoorden met een paar trefzekere regels onmiddelijk een universum neer waar je in meegezogen wordt ("weer", "sjloetingstied" ). Zijn eigen gitaar- en pianowerk is ijzersterk en de ondersteuning door slechts een bassist en gitarist was doeltreffend, al was hier en daar een volledige begeleidingsband inclusief drums beter op zijn plaats geweest. Dat zal wel een kwestie van geldgebrek zijn. Tenslotte nog verschrikkelijk gelachen om zijn soms tot hele conferences uitdijende toelichtingen, waarmee hij zijn nummer! s aan elkaar praatte. Ja, het houdt niet op, dat kan hij ook nog, maar liever hoor ik hem zingen, onze grote man uit Limburg.

http://www.g-reinders.nl/docs/ds20020307.html