De vonk van Beetsterzwaag
We hebben hoogst persoonlijk uit de mond van Rouvoet himself kunnen vernemen dat de vonk in Beetsterzwaag is overgesprongen. Daarmee heeft het Noorden het nieuwe kabinet tot stand gebracht en staat Beetsterzwaag voor eeuwig op de kaart. De Friezen mogen tevreden zijn want je kunt als plaatsnaam heel wat minder de geschiedenis in gaan. Het meisje van Nulde, het monster van Harkstede, voor je het weet wordt een plattelandsdrama jou als onschuldige lokalo nog jaren nagedragen. Wat dat betreft miste de woordkeus van de oppositie een schot voor open doel. Wilders, nooit te beroerd voor een goed gekozen krachtterm, sprak van “een ramp voor Nederland” (gaap), Marijnissen vond het “sociaal onvoldoende” (snurk) en Rutte kwam al helemaal niet verder dan “potverteren” (coma). Een echte oppositieleider had het spreekgestoelte betreden met “mevrouw de voorzitter, de vloek van Beetsterzwaag is over ons gekomen”.
Niets van dat alles, dus de goede naam is gered en het betreffende landgoed is de komende maanden verzekerd van verdubbelde omzet. Nieuwsgierige relaxers drommen bij de poort om de methode Wijffels zelf aan den lijve ondervinden. Heeft Rouvoet ook in dit modderbad gezeten? Hadden ze alle drie een handdoek om in de sauna? Wat zullen we vanavond eten? Hert natuurlijk! Dat vergeet ik nooit meer want toen mij op het Journaal werd gemeld dat “een medewerker van het hotel zich heeft laten ontvallen dat de fractieleiders en de informateur gisteravond hert hebben gegeten” ben ik definitief afgehaakt. Zet alsjeblieft een kabinet in elkaar dan hoor ik na afloop wel wat jullie gaan doen. Vertel me ondertussen wat er in Irak gebeurt en wie er president van Frankrijk of Amerika wordt maar nee, in Beetsterzwaag wordt hert gegeten. De vonk van Beetsterzwaag was mijn elektroshock die mij nog weken elk nieuws over de voortgang van de kabinetsformatie heeft doen overslaan. Toen het regeerakkoord uiteindelijk op de voorpagina stond moest ik drie keer kijken voor ik het geloofde, geen hert meer?
Welke vonk op ons allen af zal gaan springen staat nog te bezien. We gaan alles samen en socialer doen. Beetsterzwaag staat wat dat betreft inderdaad model voor de methode Wijffels en het nieuwe kabinet. We moeten ons bezinnen, de verschillen aan de kant op zoek naar wat ons bindt, allemaal in het modderbad. Helaas is inmiddels een buschauffeur door jongeren bewusteloos geslagen omdat ze het niet met het dienstrooster eens waren. Bij de laatste halte uitstappen? Wat een onzin, doorrijden! Welke vonk hebben we in petto voor het lontje dat alleen maar korter lijkt te worden bij een op drift geraakte generatie, niet alleen in de grote steden maar ook in plattelandsdorpen, niet alleen hier maar ook in Italië, waar voor het eerst in de geschiedenis voetbalwedstrijden in lege stadions gespeeld moeten worden?
Je kunt in Beetsterzwaag tien herten opeten en dan weet je daar nog geen oplossing voor. Alle Europese overheden kampen met hetzelfde probleem en de vervelende conclusie lijkt te moeten zijn dat het hercreëren van een meer sociale samenleving de kracht en middelen van de politiek te boven gaan. Daar komt nog eens bij dat ook een aantrekkende economie hieraan niets lijkt te veranderen. De enige werkelijk zichtbare momenten waarop het sociale gevoel onverwachts weer ontwaakt tonen zich juist niet bij voorspoed maar bij rampen. Een hal vol gestrande reizigers die een onverwacht gezellige nacht in Utrecht doorbrengen nadat alle treinen door stormschade tot stilstand zijn gekomen. Ik geef je op een briefje dat diezelfde jongeren, die nu een buschauffeur halfdood slaan, morgen zandzakken staan te vullen als hun dorp onder water dreigt te lopen.
In Beetsterzwaag zijn echter geen plannen tot dijkdoorbraak gesmeed maar klonk het ouderwetse poldergeluid. In gelukzalige afzondering hebben drie musketiers onder de bezielende leiding van d’Artagnan Wijffels zich niet alleen voorgenomen om de sociale afbraak en verhuftering te vuur en te zwaard te gaan bestrijden, maar zich ook in het hoofd gehaald dat dat nog zal gaan lukken ook. Als regelmatige saunaganger komt mij dat bekend voor. Als je te lang blijft zitten stijgt het je naar hoofd. Een beetje te weinig gedompeld als je het mij vraagt.